Program Majówki z Nauką 2012

Na terenie IBW PAN zostanie przygotowanych 7 stanowisk prezentacyjnych - tzw. PUNKTÓW, które kolejno będą obsługiwały uczestników poruszających się po tzw. trasie edukacyjnej. Na poszczególnych PUNKTACH uczestnicy będą mieli okazje zapoznać się z różnymi, ciekawymi zjawiskami i problemami naukowymi przedstawianymi w formie prezentacji multimedialnych, pokazów i warsztatów. Będzie również okazja do obejrzenia nowoczesnych laboratoriów oraz unikalnej aparatury badawczej. Czas każdej imprezy będzie wynosił od 15 do 25 minut.

PUNKT 0: Recepcja - Informacja

PUNKT 1: Elektrownia wodna ingerencją człowieka w środowisko naturalne

PUNKT 2: Przepuszczalność gruntów – wróg czy przyjaciel w walce z zanieczyszczeniami?

PUNKT 3: Jak współżyć z powodzią?

PUNKT 4: Wodór-czysty sposób na magazynowanie i odtwarzanie czystej energii

PUNKT 5: Jak grunt zmienia się w ciecz pod wpływem drgań ?

PUNKT 6: W jakim celu i w jaki sposób mierzymy fale, prądy oraz ruch piasku w morskiej strefie brzegowej?

PUNKT 7: Pływająca elektrownia wodna – niekonwencjonalne źródło energii odnawialnej


plan Majówki 2011

 


 

Brama Instytutu

PUNKT 0 - Recepcja i informacja

"Punkt 0" znajduje się przy portierni, przy bramie wjazdowej do Instytutu. Tutaj odbywać się będzie rejestracja uczestników oraz przydzielanie grupom zorganizowanym materiałów informacyjnych. W ich skład będzie wchodziła mapka z zaznaczonymi punktami prezentacyjnymi, unikalny (w przypadku każdej grupy) harmonogram imprezy, informacje o poszczególnych prezentacjach i prezenterach oraz materiały informacyjne o Instytucie. Harmonogram zawierać będzie  informacje o przydzielonej kolejności poszczególnych prezentacji oraz miejscu i o godzinach ich rozpoczęcia.

Tutaj również będzie można uzyskać wszelkie niezbędne informacje, a także skorzystać z apteczki.

 


 

PUNKT 1 - Elektrownia wodna ingerencją człowieka w środowisko naturalne
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 419)

Planowane zajęcia skierowane są przede wszystkim do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych. Pozwolą one na usystematyzowanie wiedzy dotyczącej procesów zachodzących w korycie rzecznym oraz zapoznanie się z wpływem budowli hydrotechnicznych na środowisko naturalne . Pozwolą również poznać zagrożenia związane z budową i eksploatacją elektrowni wodnej.

Zajęcia bedą prowadzone przy modelu w którym zostanie odwzorowane koryto nizinnej rzeki meandrującej wraz z pradoliną i tarasami zalewowymi. W pierwszym etapie uczestnicy będą mogli zapoznać się z procesami zachodzącymi w naturalnej rzece:  z erozją,  transportem i akumulacją osadów; z tworzeniem się meandrów oraz poszerzaniem pradoliny. Wprowadzenie zmian w rzece Będzie mozna zaobserwować przerwanie strumienia osadów niesionych przez rzekę, akumulację w jeziorze zalewowym oraz erozję poniżej progu wodnego. Spowoduje to z jednej strony, zmniejszenie zdolności retencyjnych zbiornika elektrowni, a drugiej strony obniżenie dna koryta rzeki poniżej zapory co może zagrazić fundamentom zapory.
Istotnym problememw jeziorze zalewowym są zanieczyszczone osady akumulowane , które w wyniku awarii lub rozebrania elektrowni zostaną uruchomione. Uczestnicy będą mogli wywołać taką awarię i obserwować rozmywanie zgromadzonych osadów.



Jarosław Biegowski

Autor prezentacji i osoba prowadząca: dr Jarosław Biegowski

Dr Jarosław Biegowski zajmuje się problemami transportu i sortowania osadów w morskiej strefie brzegowej. Bierze udział w licznych ekspedycjach pomiarowych, gdzie bada zjawiska transportu i sortowania osadów w naturze: w morzu - w stacji Badawczej w Lubiatowie, w wielkoskalowym kanale falowym - Deltaflume, w Wiśle - w Korzeniewie. Podczas ekspedycji wykorzystuje nowoczesną aparaturę badawczą do jednoczesnego pomiaru rozkładu uziarnienia oraz koncentracji osadów w zawieszeniu LISST-100. Dnia 10 maja 2006 roku obronił rozprawę doktorską pt. "Dynamika osadów morskich o niejednorodnym uziarnieniu".

 


 

PUNKT 2 - Przepuszczalność gruntów – wróg czy przyjaciel w walce z zanieczyszczeniami?
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 420)

Przepuszczalność gruntów – wróg czy przyjaciel w walce z zanieczyszczeniami? to impreza popularno-naukowa, która odbędzie się w plenerze i zostanie zorganizowana nad Potokiem Oliwskim przepływającym przez teren Instytutu Budownictwa Wodnego PAN. W ramach imprezy przeprowadzone zostaną eksperymenty aktywnie angażujące uczestników, poprzedzone krótką prezentacją dotyczącą przyczyn pogarszania się jakości wód powierzchniowych i podziemnych oraz właściwości filtracyjnych gruntów. Informacje te zostaną zawarte na planszach edukacyjnych.

W pierwszej kolejności, w ramach prezentacji, uczestnicy zapoznają się ze strukturą gruntu i jego właściwościami, które pozwalają wykorzystać grunt do oczyszczenia przepływającej wody lub zastosować go jako naturalną przegrodę blokującą przepływ zanieczyszczeń. W tym celu zostaną przygotowane zestawy próbek naturalnego gruntu i próbek przesianych przez sita. Ciekawym elementem pokazu będzie demonstracja piasku hydrofobowego, o właściwościach gruntu zanieczyszczonego substancjami ropopochodnymi.
Następnym etapem będzie pokaz przepływu zanieczyszczonej wody przez filtr piaskowy i możliwość oczyszczania wody  z pewnych substancji. W tym celu przygotowane zostaną stanowiska demonstracyjne w postaci dwóch pionowych przeźroczystych rur wypełnionych piaskiem o odpowiednio dobranych frakcjach. W trakcie imprezy do górnej części stanowiska zostaną doprowadzone rozpuszczone zanieczyszczenia . Uczestnicy będą mogli zaobserwować, jak zanieczyszczenia rozprzestrzeniają się i osadzają w gruncie.

Kulminacyjnym eksperymentem będzie pomiar rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w rzece. Taki eksperymenty wprowadzi uczestników w temat naukowych możliwości prognozowania i pomiaru rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w gruncie, w wodach podziemnych i powierzchniowych. Substancją imitującą zanieczyszczenie będzie stosowana w praktyce bezpieczna dla środowiska naturalnego substancja fluorescencyjna. Do pomiaru stężenia wprowadzonego przez uczestników zanieczyszczenia wykorzystany zostanie fluorymetr luminescencyjny, którym dysponuje IBW PAN. Uczestnicy będą mogli śledzić przemieszczanie się plamy „zanieczyszczenia” i jednocześnie rejestrować zmiany poziomu „skażenia” w rzece, jak i pomiar prędkości przepływu.

 
Aleksandra Korzec

Autorka prezentacji:  mgr inż. Aleksandra Korzec

Mgr. inż. Aleksandra Korzec jest absolwentką Wydziału Budownictwa Lądowego i Wodnego Politechniki Wrocławskiej. W latach 2005-2010 była uczestnikiem studium doktoranckiego w Instytucie Geotechniki i Hydrotechniki. W ramach praktyki zawodowej prowadziła zajęcia projektowe dotyczące posadawiania obiektów budowlanych, stateczności ścian masywnych oraz zabezpieczania głębokich wykopów z uwzględnianiem filtracji wody gruntowej. Od 2010 roku pracuje w Instytucie Budownictwa Wodnego PAN w Zakładzie Geomechaniki. Obecnie pracuje nad ukończeniem rozprawy doktorskiej dotyczącej numerycznego i stochastycznego modelowania zagadnień mechaniki pękania skał. Naukową przyszłość wiąże jednak z numerycznym i matematycznym modelowaniem przepływu wody i  zanieczyszczeń w ośrodku gruntowym z uwzględnianiem losowości towarzyszących im  zjawisk.

 


 

PUNKT 3 - Jak współżyć z powodzią?
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 421)

Powodzie występowały od najdawniejszych czasów i będą nadal występować w przyszłości. Nie można w pełni wyeliminować zagrożenia powodzią. Należy natomiast wypracować sposoby bezpiecznego przeżycia powodzi i uchronienia się przed jej negatywnymi skutkami. Istotną rolę odgrywa prognozowanie powodzi, uwzględniające jej różnorakie przyczyny.
Tej tematyce poświęcona będzie krótka prezentacja rozpoczynająca imprezę, która odbędzie się nad Potokiem Oliwskim przepływającym przez teren IBW PAN.
Po wspomnianej prezentacji uczestnicy będą mogli zobaczyć powódź w miniaturze. Na potoku zostanie wywołane spiętrzenie wody przy pomocy specjalnie wykonanej zastawki. Powstanie w ten sposób wywołana miniaturowa fala wezbraniowa. W bezpiecznych warunkach będzie można zaobserwować zjawisko przemieszczania się fali powodziowej i zmiany jej kształtu. Będzie się można również zapoznać ze zjawiskiem tzw. cofki. Wodowskazy zamocowane w dnie potoku przed i za zaporą umożliwią obserwacje stanu wody w potoku przed i po spiętrzeniu oraz w trakcie przechodzenia fali. Ponadto, w celu lepszego zobrazowania różnych efektów powodzi, w strefie zagrożenia powodzią zostanie zbudowana wioska z modelami domów, drzew, zwierząt, pojazdów itp. Uczestnicy zapoznają się z oddziaływaniem na środowisko naturalne i infrastrukturę mieszkalną dwóch rodzajów fal: klasycznej, wezbraniowej fali powodziowej oraz tzw. fali uderzeniowej spowodowanej np. awarią zapory. Prezentacja fal powodziowych pozwoli na lepsze zrozumienie problematyki związanej z zagrożeniem powodziowym oraz budową obiektów hydrotechnicznych na rzekach, np. zapór i hydroelektrowni.
Druga, zasadnicza część imprezy poświęcona będzie metodom bezpiecznego przeżycia powodzi. Pokazany zostanie działający model domu stojącego w normalnych warunkach na gruncie, który w warunkach powodzi będzie unosił się przy specjalnych podporach na powierzchni wody. Inny model będzie przedstawiał budynek uszczelniany do odpowiedniej wysokości w czasie przechodzenia fali powodziowej, przy zachowaniu jego funkcjonalności. Zaprezentowana zostanie również osada odgradzana na czas powodzi systemem wałów i zapór. Przedstawione zostanie funkcjonowanie tych obiektów w warunkach powodzi.
Dodatkowo uczestnicy zapoznają się z stosowanym systemem pomiaru stanu i ilości wody w rzece. W ramach warsztatów nauczą się pomiaru prędkości wody, zarówno metodą uproszczoną (stoper i znaczniki), jak i dokładną (młynek hydrometryczny) i na tej podstawie określą ilości wody płynącej potokiem.

Małgorzata Bielecka

 

Autorka prezentacji i osoba prowadząca: dr inż. Małgorzata Bielecka

Dr Małgorzata Bielecka jest absolwentem Wydziału Biologii, Geografii i Oceanologii Uniwersytetu Gdańskiego. W Instytucie zajmuje się modelowaniem matematycznym hydrodynamiki i procesów przenoszenia masy w wodach powierzchniowych oraz analizy dokładności rozwiązań numerycznych wymienionych procesów. W 1998 r. obroniła pracę doktorska pt. "Właściwości numeryczne schematów stosowanych do symulacji procesów przenoszenia w wodach powierzchniowych". Prowadzi szereg prac badawczych dotyczących hydrodynamiki oraz rozprzestrzeniania się zanieczyszczeń w zbiornikach wodnych (Zalew Wiślany, Zatoka Gdańska, jezioro Łebsko) i rzekach (Martwa Wisła). Autorka i współautor kilkudziesięciu artykułów opublikowanych w czasopismach międzynarodowych, krajowych oraz materiałach konferencyjnych.

 


 

PUNKT 4 - Wodór-czysty sposób na magazynowanie i odtwarzanie czystej energii
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 422)

Obecnie podejmuje się intensywne działania, aby w niedalekiej przyszłości zdecydowana większość energii pochodziła ze źródeł odnawialnych. Przewiduje się, że znacząca część tzw. czystej energii będzie wytwarzana w elektrowniach wiatrowych i słonecznych. Jednak produkcja energii w takich siłowniach zależy ściśle od warunków atmosferycznych. Dlatego planuje się budowę tych siłowni w takiej ilości, aby przy sprzyjających warunkach nie tylko zaspokajały bieżące lokalne zapotrzebowanie na prąd, ale by również wytwarzały energię ze znaczną nadwyżką. Nadwyżka ta, po zmagazynowaniu, byłaby odtwarzana w dni pochmurne i bezwietrzne. Problemem jest jednak przechowywanie tak dużej ilości energii. Do tego celu nie nadają się współczesne akumulatory, choćby ze względu na ich ograniczoną pojemność. Ponadto ich produkcja i utylizacja odbywa się ze szkodą dla środowiska. Natomiast do magazynowania i odtwarzania energii świetnie nadaje się wodór, już dziś nazywany paliwem XXI wieku. Ten najlżejszy pierwiastek przy oddawaniu energii nie zanieczyszcza środowiska (produktem spalania jest woda), jest tańszy w przechowywaniu od energii elektrycznej i jest praktycznie niewyczerpalny. Ponadto posiada on bardzo wysoką wartość opałową i już dziś jest stosowany jako paliwo w motoryzacji oraz do ogrzewania i do produkcji energii elektrycznej. Wytwarzanie i przechowywanie wodoru jest sposobem na akumulację czystej energii. Gdy dysponujemy jej nadmiarem, wówczas wytwarzamy i magazynujemy wodór. W razie zapotrzebowania na energię możemy ją odzyskać np. przy użyciu ogniw i silników wodorowych lub z elektrowni i ciepłowni napędzanych paliwem wodorowym.
Niniejsza impreza będzie poświęcona problematyce dotyczącej wytwarzania, przechowywania i odzyskiwania energii z wodoru. Rozpocznie się ona od krótkiej prezentacji poświęconej m.in. źródłom energii odnawialnej, wodorowi, jako czystemu i niewyczerpanemu nośnikowi energii oraz procesowi produkcji, magazynowania i spalania wodoru. Informacja słowna będzie wzbogacona rysunkami i zdjęciami umieszczonymi na specjalnie wykonanych tablicach. Z procesem produkcji, magazynowania i spalania wodoru będzie się można ponadto zapoznać na specjalnej makiecie. Znajdować się na niej będzie tzw. farma wiatrowa (złożona z kilku modeli elektrowni wiatrowych), wytwórnia wodoru (model zakładu elektrolizy wody), zakład skraplania i magazynowania wodoru oraz elektrownia i ciepłownia napędzana wodorem i stanowisko dystrybucji paliwa wodorowego.
Uczestnicy naciskając odpowiednie przyciski przy tzw. legendzie makiety, na podstawie migających lampek będą mogli samodzielnie zidentyfikować poszczególne obiekty.
Następnie zostaną zaprezentowane i omówione kolejne elementy łańcucha produkcji, przechowywania i spalania wodoru. Z działaniem elektrowni wiatrowej będzie można się zapoznać na modelu wiatraka wytwarzającego, przy wiejącym wietrze, energię zasilającą małą żaróweczkę. Zamiany energii mechanicznej w elektryczną zostanie wyjaśniona na modelu prądnicy . Uczestnicy kręcąc korbką i obserwując intensywność świecenia żaróweczki będą mogli przekonać się o związku między energia dostarczaną przez wiatr, a wytwarzaną energią elektryczną. Wpływ oświetlenia słonecznego na produkcje energii elektrycznej zostanie przedstawiony przy wykorzystaniu działającego ogniwa fotoelektrycznego.
Proces wytwarzania wodoru, metodą elektrolizy wody przy użyciu prądu elektrycznego, zostanie zademonstrowany w tzw. aparacie Hofmanna. Otrzymany z wody wodór zostanie następnie w sposób bezpieczny spalony w specjalnym stanowisku. Zostanie również zademonstrowane spalanie w wytworzonym z wody tlenie. Przy tej okazji omówione zostaną przemysłowe metody spalania wodoru w celu ponownego wytworzenia energii elektrycznej.


Marek Kulczykowski

Autor prezentacji i osoba prowadząca: Dr hab. inż. Marek Kulczykowski

Dr hab. inż. Marek Kulczykowski jest absolwentem Wydziału Budownictwa Lądowego Politechnika Gdańskiej. Od 33 lat pracownik naukowy IBW PAN.

 


 

PUNKT 5 - Jak grunt zmienia się w ciecz pod wpływem drgań ?
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 423)

Krystyna Kazimierowicz Frankowska i Jacek Mierczyński

„Jak grunt zmienia się w ciecz pod wpływem drgań” to impreza popularno-naukowa złożona z licznych eksperymentów, aktywnie angażujących jej uczestników. Ich celem jest zaprezentowanie uczestnikom mechanizmów zniszczenia struktury gruntu podczas wstrząsów, unaocznienie skutków awarii spowodowanych drganiami oraz przedstawienie negatywnego wpływu drgań i wibracji na środowisko naturalne. Konieczność prowadzenia działań edukacyjnych w tej tematyce potwierdzają choćby ostatnie światowe doniesienia o licznych osuwiskach wywołanych przez drgania i wstrząsy gruntu Wielkie osuwiska, z licznymi ofiarami i ogromnymi stratami materialnymi, miały ostatnio miejsce m.in. w Papui Nowej Gwinei, w południowych Filipinach i w Kolumbii. Wstrząsy były również prawdopodobna przyczyną ogromnych osuwisk w północnej Norwegii.
Takie zjawiska mogą wystąpić również w warunkach polskich, gdy w sposób niekontrolowany będziemy wprowadzać do gruntu drgania np. pochodzące od ruchu drogowego, względnie od wibracji maszyn. Niniejsza impreza ma uświadomić uczestnikom możliwe zagrożenia.
Rozpocznie się ona od krótkiej, lecz bogato ilustrowanej prezentacji multimedialnej, podczas której uczestnicy imprezy zostaną zapoznani z różnymi przyczynami drgań gruntu, charakterystycznymi dla warunków polskich. Omówione zostaną drgania pochodzenia naturalnego (wstrząsy ziemi, uderzenie fal o brzeg), jak i wywołane przez człowieka (drgania od ruchu drogowego, wibracje maszyn). Przedstawiony zostanie negatywny wpływ tych drgań na środowisko i bezpieczeństwo człowieka oraz wskazane metody zapobiegawcze.
Zasadniczą część imprezy będą stanowiły liczne eksperymenty demonstrujące zjawisko upłynniania gruntu w różnych warunkach. Pozwolą one uczestnikom lepiej poznać i zrozumieć zjawiska zniszczenia struktury nawodnionego gruntu pod wpływem drgań. W pierwszym, wprowadzającym eksperymencie uczestnicy będą mogli sami upłynnić pozornie mocny grunt. W akwarium będzie przygotowana specjalnie dobrana mieszanina wody i piasku. W warunkach spokoju piasek, choć nawodniony, będzie stateczny i wytrzymały, zdolny do przeniesienia dużych obciążeń. Po wprowadzeniu wibracji, przez regularne uderzanie o grunt metalową płytką, nastąpi zamiana gruntu w błotnistą ciecz.
W kolejnym eksperymencie można będzie przekonać się, że nawet pojedynczy wstrząs może spowodować upłynnienie się gruntu. Przeźroczysty pojemnik z nawodnionym gruntem umieszczony będzie na podstawie połączonej z podłożem za pomocą elastycznych (gumowych) podpór. Na powierzchni gruntu ułożona będzie ciężka, metalowa płytka z modelem budynku. Gwałtowne uderzenie w podstawę stanowiska spowoduje wstrząs nawodnionego gruntu, jego nagłe upłynnienie i zatonięcie budynku.
Przy kolejnym stanowisku będzie się można przekonać, że drgania niszczą nawet suchy grunt. Przedstawione zostanie zjawisko tzw. quasi-upłynniania się gruntu. Specjalnie dobrany suchy piasek, wytrzymały w warunkach spokoju, po wprowadzeniu drgań utraci stateczność i zacznie się zachowywać podobnie, jak ciecz.
Na koniec zostaną krótko omówione badania naukowe stosowane do przewidywania zachowania się gruntów i posadowionych na nich obiektów budowlanych w przypadku wystąpienia drgań. Zademonstrowane zostanie również działanie sprzętu badawczego służącego do przeprowadzania odpowiednich eksperymentów.

Autorzy prezentacji: Dr inż. Krystyna Kazimierowicz Frankowska, Dr Jacek Mierczyński, Dr hab. inż. Marek Kulczykowski, osoby prowadzące: Dr inż. Krystyna Kazimierowicz Frankowska, Dr Jacek Mierczyński

Dr inż. Krystyna Kazimierowicz-Frankowska jest absolwentką Wydziału Budownictwa Lądowego Politechnika Gdańskiej. Jej główne zainteresowania naukowe skupiają się wokół problemów związanych z mechaniką ośrodków sypkich i mechaniką kompozytów. Ostatnio zajmuje się problematyką stabilizacji nawierzchni dróg przy zastosowaniu tzw. geosyntetyków. Jest autorką kilkudziesięciu publikacji w czasopismach krajowych i międzynarodowych.

Dr Jacek Mierczyński jest absolwentem Wydziału Fizyki Uniwersytetu Gdańskiego. Jego główne zainteresowania naukowe skupiają się wokół problemów związanych z mechaniką ośrodków sypkich, a szczególnie problematyką zagęszczania i upłynniania się tych ośrodków.

 


 

PUNKT 6 - W jakim celu i w jaki sposób mierzymy fale, prądy oraz ruch piasku w morskiej strefie brzegowej?


(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 425)

Jan Schönhofer

Zapoznamy się ze współczesnymi metodami pomiarów oceanograficznych prowadzonych w strefie brzegowej. Dowiemy się, jak i czym mierzymy głębokość morza, falowanie, prądy morskie itp. Obejrzymy z bliska nowoczesne przyrządy pomiarowe i poznamy ich możliwości oraz zasady działania.

Autor prezentacji: mgr inż. Piotr Szmytkiewicz

Osoba prowadząca: mgr inż. Grzegorz R. Cerkowniak

Mgr inż. Grzegorz R. Cerkowniak ukończył matematykę stosowaną na Politechnice Gdańskiej w 2006 roku. W trakcie studiowania na PG rozpoczął drugi kierunek studiów – oceanografię na Uniwersytecie Gdańskim, które to studia ukończył w 2010 roku. W latach 2006 – 2010 był związany z Politechniką Gdańską, gdzie prowadził zajęcia ze studentami matematyki. Od 2010 roku pracuje w Instytucie Budownictwa Wodnego PAN w Zakładzie Mechaniki i Inżynierii Brzegów. Pracuje nad doktoratem dotyczącym modelowania transportu osadów w strefie brzegowej morza w pobliżu ujść rzek.
Mimo iż pochodzi z Mazur, bardziej od pływania woli wędrowanie po górach. Szczególnie upodobał sobie ukraińskie Karpaty – góry stosunkowo dzikie i mało uczęszczane przez turystów. W 2009 roku był na trekkingu wokół masywu Annapurny w Himalajach.

 


 

PUNKT 7 - Pływająca elektrownia wodna – niekonwencjonalne źródło energii odnawialnej
(Numer imprezy w katalogu X Bałtyckiego Festiwalu Nauki: 426)

Impreza odbędzie się nad Potokiem Oliwskim przepływającym przez teren IBW PAN. Na potrzeby imprezy zostanie zaprojektowana i wybudowana elektrownia pływająca. Imprezę rozpocznie krótki wykład na temat odnawialnych źródeł energii dostępnych w najbliższym otoczeniu człowieka. Przedstawione zostaną odnawialne źródła energii i sposoby ich wykorzystania: profesjonalne i amatorskie. Poruszona zostanie także problematyka sprzedaży i kupna uzyskanej energii, czyli aspekty prawne amatorskiego korzystania z energii odnawialnej.
Głównym punktem imprezy będzie zademonstrowanie budowy i działania mikroelektrowni pływającej, zasilającej instalację elektryczną z lampami i innymi odbiornikami prądu. Pozwoli to uświadomić słuchaczom ile prądu może wytworzyć prosta elektrownia pracująca na strumieniu o niewielkim przepływie wody. Ponadto bardzo prosta w konstrukcji elektrownia oraz jej wykonanie z materiałów powszechnie osiągalnych uczyni ją dostępną dla  przeciętnego człowieka.
Prezentacja połączona będzie z doświadczeniami przeprowadzanymi przez uczestników: pomiaru przepływu wody, energii uzyskanej przez generator, ilości odbiorników zdolnych do przetworzenia energii. Przedstawione zostaną także proste obliczenia średniego zużycia energii w gospodarstwie domowym i porównane z efektywnością działania prostych przydomowych elektrowni

Maciej Paprota

 

Autor prezentacji i osoba prowadząca: mgr Natalia Chrząstowska

Mgr Natalia Chrząstowska ukończyła studia oceanograficzne o specjalności geologia morza na Uniwersytecie Gdańskim. Od 2011 roku pracuje w IBW PAN rozwijając zainteresowania badawcze w kierunku ochrony i zarządzania strefą brzegową. W pracy naukowej zajmuje się tematyką transportu i depozycji osadów w strefie brzegowej w rejonie Półwyspu Helskiego. Miłośniczka podróży wszelkich, od spacerów w okolicznych lasach lub postindustrialnych terenach po wyprawy rowerowe dzikimi zakątkami północnej Europy.